Prog

Na veelvuldig verzoek bij deze de ongelooflijke, amusante, superdeluxe, flamboyante, ravissante, ambetante, enerverende, lang niet zo poëtisch als Osahi-e, socialistische, appelblauwzeegroene, zoals altijd heerlijk ruikende, stevig rammelende maar vooral anticlimactische review van Vintage Call in de Frontline! … in 3D.

Alstublieft:

 

Met andere woorden: het optreden was alweer op en top prog!
Het was zo prog…

How prog was it?

Het was zo prog dat je geen pintjes maar pi-ntjes moest bestellen aan de toog.

Badum-dum-tish…
dum-tish-boem-klets-roffel-tududum-bem-tadam-trrrrrah!- badum keteng -dum tish dum dum tish – prrrrrrrrrrum – ratatata – doem doem – boef boef boef – reteketet – tish klets boem boem klets – badum dum tish!
(prog drum roll)

Het publiek werd verwend met veel te hoge ticketprijzen, lastige mensen achter de toog, een barslecht geluid en een vermeende metalschreeuw aan het einde van een tot dat moment geslaagd optreden. Het was dus weer geweldig en hopelijk wordt het morgen in de Monk – wololo – nog beter. Binnenkort verschijnt de demo van Vintage Call blijkbaar op iTunes: ik stel een acceptabele en vooral prog prijs voor van 3,14 euro.

(voor zij die de lol niet snappen: pi is het ultieme progressieve getal, nvdr.)